مسرور ( 1366 - 1301 ) ابو القاسم مسرور ، فرزند حسن ، در سال 1301 هجرى شمسى در شهر همدان چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى را در دبستان شرافت زادگاهش به پايان رسانيد ، آن‌گاه به آموختن صرف و نحو و قواعد عروض نزد مرحوم حاج شيخ احمد نجومى ، نياى خود ، كه از اساتيد فقه و اصول بود و در علم نجوم دستى داشت ، پرداخت و چندى نيز در حوزهء علميّهء همدان به تحصيل علوم قديمه مشغول شد . ازآن‌پس به شغل آزاد روى آورد و پس از چند سال به استخدام جمعيّت شير و خورشيد سرخ ( هلال احمر ) درآمد و مشغول كار شد و سرانجام در دىماه سال 1366 چشم از جهان فروبست و در زادگاه خود مدفون گرديد . مسرور از نوجوانى به شعر و شاعرى پرداخت و اشعارش در مطبوعات تهران و همدان به چاپ مىرسيد و در ضمن سال‌ها عضويّت انجمن ادبى همدان را داشت و از محضر شاعر توانا و عارف وارسته ، مفتون همدانى ، كه داماد وى نيز بود ، كسب فيض كرد و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافت . مسرور شاعرى غزل‌سرا بود و در شعر طبعش بيشتر مايل به سبك هندى بود . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :